Historia

Muchobór Wielki jest osiedlem położonym w południowo-zachodniej części dzielnicy Fabryczna. Do Wrocławia został przyłączony w 1951 roku.

Najstarszy łaciński zapis o Muchoborze pochodzi z roku 1155. Był wtedy własnością biskupstwa wrocławskiego. W 1473 r. na terenie wsi miało miejsce spotkanie trzech monarchów: polskiego - Kazimierza Jagielończyka, czeskiego Władysława Jagiellończyka i węgierskiego - Macieja Korwina[1].

U schyłku XVIII w. było tam 275 mieszkańców i 47 domostw[2]. Od 1843 r. przez wieś przebiegała linia kolejowa łącząca Dworzec Świebodzki z Jaworzyną Śląską.

Połączenie to pozytywnie wpłynęło na rozwój miejscowości i już w XIX w. mieścił się tutaj wiatrak, browar, gorzelnia, cegielnia, dom dla ubogich i dwie szkoły ludowe: protestancka i katolicka. Wraz ze wzrostem ludności (445 mieszkańców z przewagą protestantów - 307), coraz większego znaczenia nabierały pozarolnicze źródła dochodów. Wiązało się to z rozwojem w sąsiedztwie dużych zakładów przemysłowych, które były źródłem zatrudnienia i utrzymania wielu okolicznych mieszkańców.


Szkoły na Muchoborze Wielkim w 1920 r[3]
Szkoła ewangelicka                                            Szkoła katolicka

Muchobór Wielki nie poniósł poważniejszych strat w okresie II wojny światowej. Swoją działalność wznowiły wkrótce Zakłady Przemysłu Drzewnego, tartak i Wytwórnia Mebli, a także po upaństwowieniu majątku obszarniczego ? PGR[4]. Równolegle rozwijały się gospodarstwa warzywne zaopatrujące rosnący rynek miejski. W 1973 r. powstały na osiedlu duże szklarnie Państwowego Gospodarstwa Ogrodniczego (obecnie nie istnieją - nie wytrzymały transformacji ustrojowej po 1989 r.). Obok nich prosperowały zakłady rzemieślnicze. Panoramę osiedla uzupełniała zabudowa domków jednorodzinnych przed- i powojennych oraz kilka bloków pracowników ogrodnictwa. Obecnie intensywna rozbudowa nowych domów wielorodzinnych i budownictwa indywidualnego trwa od lat osiemdziesiątych XX wieku i sprzyja rozwojowi osiedla, które staje się coraz bardziej piękniejsze.

Po II wojnie światowej szkoła rozpoczęła swoją działalność w grudniu 1945 r. w budynku obecnego Przedszkola Nr 22 przy ul. Stanisławowskiej. Jej pierwszym organizatorem i zarazem kierownikiem był Franciszek Smoleń przybyły ze Lwowa. W pierwszym roku szkolnym naukę podjęło około 30 dzieci w wieku od 7do 17 lat.[5] Nauczyciele i uczniowie pracowali w trudnych warunkach. Brakowało wszystkiego: zeszytów, podręczników, pomocy szkolnych. Ale nie brakowało zaangażowana nauczycieli i mieszkańców. Przez pierwsze lata istnienia szkoły zajęto się jej remontem i wyposażeniem w podstawowy sprzęt. Dalszy napływ ludności spowodował wzrost liczby uczniów i cztery lata później ? w 1954 r. było ich 189. Istniejący budynek stał się niewystarczający. Przeniesiono więc szkołę do obiektu ulicy Stanisławowskiej 36, gdzie do 2009 r. znajdował się Ośrodek Szkolno-Wychowawczy Nr 2, a obecnie Przedszkole prowadzone przez siostry zako nne.  Był on znacznie większy i wygodniejszy i na ówczesne czasy sprostał potrzebom  oświatowym Muchoboru Wielkiego.


Przedszkole prowadzone przez siostry zakonne
Nie była to jednak szkoła, o jakiej marzyli uczniowie, nauczyciele i rodzice. Postanowiono, więc wcielić w życie pomysł związany z budową nowego obiektu szkolnego. Dzięki staraniom kolejnego kierownika placówki p. Aliny Teodorczyk i rodziców obok starego budynku wzniesiono nową szkołę i w roku szkolnym 1969/70 uczniowie mogli się uczyć w nowych i przestronnych klasach. Inwestycji tej patronował Społeczny Fundusz Budowy Szkół i Internatów.


Szkoła Podstawowa nr 25

W kolejnych latach nastąpiła intensywna rozbudowa osiedla i wzrost liczby mieszkańców, wśród których dominowały rodziny z dziećmi w wieku szkolnym i przedszkolnym. Dotychczasowy budynek szkolny przestał być wystarczający dla wzrastającej liczby uczniów. U schyłku pierwszego dziesięciolecia XXI wieku do szkoły uczęszczało około 450 uczniów w wieku 5 ? 13 lat i 150 wychowanków przedszkola w wieku 3 ? 5 lat.

6 maja 1977 r. w XXXII rocznicę wyzwolenia Wrocławia odbyło się uroczyste nadanie szkole imienia i wręczenia sztandaru. Patronem szkoły został Franciszek Juszczak (1889?1975).

W 2005 roku z inicjatywy pani dyrektor Jolanty Dołęgowskiej powstała możliwość rozbudowy istniejącej szkoły. Dwa lata później stworzony został projekt jej rozbudowy. Zakładał on budowę nowej części szkoły z przedszkolem, nowej sali gimnastycznej z kompleksem boisk oraz remont starego budynku. Prace budowlane rozpoczęto w listopadzie 2008 roku, a już 2 listopada 2009 r. budynek zaczął pełnić rolę dydaktyczno-opiekuńczą. Na piętrze rozpoczęły naukę dzieci z klas 0 ? III. Natomiast parter został oddany dzieciom przedszkolnym.

1 września 2009 r Szkoła Podstawowa nr 25 została przekształcona na:

Zespół Szkolno-Przedszkolny nr 15, w którym mieszczą się:
Przedszkole nr 11 i Szkoła Podstawowa nr 25
.

Dalszy wzrost liczby uczniów Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr 15 po roku 2009 spowodował kolejną rozbudowę placówki. Do nowego skrzydła szkoły dobudowano  drugie piętro. Uczniowie szkoły powitali nowy rok szkolny 2012/2013  w przestronnych i kolorowych salach.


1] Z. Antkowiak, Wrocław od A do Z, Wroclaw1991, s. 116.

[2] Z. Antkowiak, Wrocław od A do Z, Wroclaw1991, s. 117.

[3] http://wroclaw.hydral.com.pl/1,miasto.html

[4] B. Siwoń, Wrocław. Rozwój miasta w Polsce Ludowej, Warszawa 1971, s. 77

[5] A. Smolarski, Początki szkolnictwa podstawowego we Wrocławiu (1945-1960), Kalendarz Wrocławski 1967, s. 14